‘राजनीतिमा लागेर धेरैले कमाएका छन् तर मैले गुमाएको छु’

खिमप्रसाद भुसाल
म वहाकी उच्च माविमा अध्यापन गराउदै आएको थिए । २०३४ सालदेखि मैले बिद्यालय पढाउन थालेको हु । २०४६ सालअघि एउटा बिद्यालयको शिक्षक भएपनि बिद्यार्थीलाई पढाईसँगै प्रजातन्त्रको पक्षमा आकर्षण गर्ने काम गरिन्थ्यो । त्यो बेला हाम्रो उत्प्रेरणाले मुलुकमा प्रजातन्त्र चाहिने रहेछ भनेर बिद्यार्थीहरु त्यतिबेलाको पञ्चायतबिरुद्ध उत्साहित भएर लाग्ने गर्थे । हामी शिक्षक भएपनि मुलुकमा परिवर्तन ल्याउनका लागि शिक्षक र बिद्यार्थीको महत्वपूर्ण भूमिका रहन्छ भन्नेमा म विश्वस्त थिए ।
मुलुकभरमा भएका यस्तै प्रयास र पहलबाट नै २०४६ सालमा पञ्चायत ढल्यो । प्रजातन्त्र घोषणा भयो । बहुदलीय ब्यवस्था आयो । मुलुकमा बहुदलीय प्रजातन्त्र आइसकेपछि अब मुलुक आर्थिक विकास तर्फ ढल्केला भन्ने विश्वास थियो । तर २०५२ सालबाट तत्कालिन नेकपा माओबादीले विभिन्न अजेण्डा अगाडी सारेर सशस्त्र युद्धको घोषणा ग¥यो । तत्कालिन नेकपा माओबादीले सञ्चालन गरेको सशस्त्र बिद्रोहले धेरैले घरपरिवार छाड्न बाध्य भए । १७ हजार बढी मानिसको मृत्यु हुन पुग्यो । कैयौ मानिस अपाङ्ग र घाइते भए । परिवर्तनको नाम दिएपनि अधिकांश नेपाली कुनै न कुनै रुपमा त्यो बिद्रोहको चपेटामा परे । म पनि त्यही बिद्रोहबाट प्रभावित भए । बिद्यालयमा पढाउने एक शिक्षक भएपनि म बिद्यालयबाहेकको समयमा राजनीतिक काम पनि गर्ने गर्थे । तर, त्यतिबेलासम्म बिद्यालय पढाउने भएकाले सक्रिय राजनीति नै भन्न त मिल्दैन्थ्यो ।
एकाएक मेरो गाउँमात्रै होइन, मुलुकभरबाट नै धेरै ब्यक्तिहरु घर छाड्नुपर्ने परिस्थिति बन्यो । मुख्यगरी उनीहरुले अन्य प्रमुख पार्टीका नेता तथा कार्यकर्तालाई आँखी बनाए । गाउँमा विभिन्न किसिमका दबाब र धम्की आउन थाले । गाउँमा बस्न नसक्ने अवस्था भएपछि २०५६ सालमा मैले घर छाडेर सदरमुकाम कुश्मा आए । माओबादी सशस्त्र द्धन्द्ध झन बढेपछि डेरा खोजेर नै बसे । शिक्षक पेशा छाडेर आएपछि म सक्रिय राजनीतिमा लाग्ने सोच बनाए । हुन त म २०५३ सालमै नेपाली काँग्रेसको महासमिति सदस्य बनेको थिए । तर कार्यकारी पदमा थिइन् । मेरो मुख्य पेशा नै शिक्षण थियो । कुश्मा आइसकेपछि पार्टीको सचिवको जिम्मेबारी लिए ।
एकातिर तत्कालिन नेकपा माओबादीको सशस्त्र चुलिदै थियो । दैनिक मानिसहरु मृत्युको शिकार भइरहेका थिए । माओबादी र सुरक्षा निकायले समेत पाएसम्म बाँकी नराख्ने स्थिति थियो । त्यही समयमा राजदरबार घटना भयो । तत्कालिन राजा बिरेन्द्को वंश नाश भएपछि ज्ञानेन्द्र शाह राजा भए । तर, उनले दलहरुबिरुद्ध जान थाले । माघ १९ को घटनापछि नेपाली काँग्रेसकै अगुवाईमा मुलुकभर आन्दोलन सुरु भयो । मैले पर्वतको कुश्मामा अग्रमोर्चामा बसेर आन्दोलन गरे । दुःखको कुरा पर्वतले त्यही आन्दोलनमा एक होनहार ब्यापारी गोबिन्दनाथ शर्मालाई गुमाउन पुग्यो । म पनि त्यतिबेलाको सुरक्षाकर्मीको कुटाईबाट घाइते भए । २०६३ को जनआन्दोलन सफल पार्नका लागि पर्वतको महत्वपूर्ण भूमिका रहेको छ । यसअवधिमा निकै चुनौति र कठिनकाललाई भोग्ने अवसर पनि पाइयो । निरन्तर पार्टीको १५ बर्षसम्म पार्टीसचिवपछि अहिले १३ औ जिल्ला अधिवेशनबाट सभापतिमा निर्वाचित भए ।
मैले बिद्यालय पढाउने क्रममा पनि सधै बिद्यार्थीको शैक्षिक गुणस्तरमा नै ध्यान दिन्थे । अहिले राजनीतिमा आएदेखि पनि जनताकै समस्या र आवश्यकतालाई नै केन्द्रमा राखेर अगाडी बढिरहेको छु । पार्टीको जिल्ला नेतृत्वमा भएपनि मुलुक र जनताकै स्वार्थमा रुमलिएको छु । राजनीतिमा हुदासम्म इमान्दारितालाई जोड दिनुपर्छ भन्ने मेरो मान्यता हो । तर, पछिल्लो समय राजनीतिमा इमान्दारिता पटक्कै पाइदैन । जुनसुकै पार्टीमा पनि त्यस्तैले बढी अवसर पाउने रहेछन् । राजनीतिलाई स्वच्छ र मर्यादित बनाउन जरुरी छ । राजनीतिमा लागेका इमान्दार ब्यक्तिकै भुमिकाले पनि राजनीतिलाई स्वच्छ र मर्यादित बनाउन सकिन्छ भन्ने मेरो मान्यता हो । राजनीतिमा अवसर हेर्नु स्वभाविक हो तर विचार, सिद्धान्तलाई मारेर होइन । विचार र सिद्धान्तबिहिनहरु अवसरलाई मात्रै केन्द्रमा राखेर राजनीतिमा आएकै कारण आज राजनीति वातावरण धुलिन हुन पुगेको हो । म राजनीतिमा रहदासम्म राजनीतिलाई मर्यादित र स्वच्छ बनाउन लाग्छु ।
०३२ सालमा पृथ्बीनारायण क्याम्पस पोखरामा पढ्दा नेबिसंघको सदस्यता लिएको थिए । त्यतिबेला प्रजातन्त्र ल्याउनका लागि संघर्ष गर्ने कुरा युवा अवस्थाको जोशजागरले पनि उत्साह ल्याउने काम गरेको थियो । ०३६ सालमा जनमतसंग्रहको घोषणा भयो । बहुदलको पक्षमा घोडा घोटेर लागियो । त्यही क्रममा बहुदलमा सक्रिय भएको आरोपमा मलाई राजद्रोहको मुद्दा पनि लगाइयो । केही समय त्यतिबेलाको प्रशासनले थुन्यो । पछि तारेखमा रिहा भए । ०३२ सालमा नेविसंघको सदस्य लिएदेखि अहिले पार्टीको जिल्ला सभापतिसम्म आइपुगेको छु । म शिक्षण पेशापछि सक्रिय राजनीतिमा लाग्ने इच्छा भएपनि २०५६ सालमै जाने सोच बनाएको थिइन् । तर, द्धन्द्धले सक्रिय राजनीतिमा ल्यायो । पार्टीमा गाउँको विकासको जनताका आवश्यकता लिएर आउँछन् । सरकारी तथा गैरसरकारी निकायमा पुगेर उनीहरुका मागहरु पुरा गर्न पाउदा खुशी पनि लाग्छ ।
मेरो नेतृत्वमा पार्टी रहेको समयमा अहिले पर्वतका सात वटा स्थानीय तहमा तीन वटा मात्रै जित्न सक्यौ । त्यसमा दोषजति सभापतिमा आउने गरेको छ । नेतृत्व लिने ब्यक्तिले जिम्मेबारी पनि लिनुपर्छ । तर, जिते ब्यक्तिले जित्ने हारे पार्टी हार्ने परिस्थिति हुनुहुदैन । उम्मेदवारी छनौटमा केही ढिलाई हुन पुग्यो । धेरै लामो समयपछि भएको निर्वाचनकै कारण धेरै नेता त्यसमा आकांक्षी थिए । सबैलाई टिकट दिन पनि मिलेन । उम्मेदवारीपछिको छोटो समय र सबैलाई चित्त बुझाउन नसक्दा असन्तुष्टिले पनि धेरे हदसम्म काम ग¥यो पनि । निर्वाचनमा कुन बेला कता माहौल जान्छ भन्ने थाहा पनि नहुने रहेछ । त्यसमा स्थानीयदेखि राष्ट्रिय घटनाक्रमले पनि काम गर्ने रहेछ । ब्यक्ति विशेषले पनि फरक पार्ने रहेछ । यी सबै कुराले यसपटकको चुनावमा भनेअनुसार जित हासिल गर्न सकेनौ । अहिले मलाई के लाग्छ भने निर्वाचनमा जित्नका लागि विकास गर्नुपर्छ भन्ने कुरा त्यति मन पर्न छाडेको छ । पर्वत जिल्लालाई अहिले विकासको यो अवस्थामा ल्याउनका लागि काँग्रेसले ठुलो भूमिका खेलेको छ । वडा र बस्तीमा पुगेर त्यहाँका अवश्यकतालाई अधिकतम पुरा गर्नका लागि बाँकी राखेका छैनौ तर निर्वाचनले सन्तोषजनक बनाउन सकेन ।
राजनीतिमा लागेपछि कुनै लाभको पद लिएको छैन । सभापतिमा कार्यकर्ताले पु¥याए तर कुनै ब्यक्तिगत स्वार्थमा लागेको छैन । राजनीतिमा लागेर लाभ लिनुभन्दा राजनीतिमा लाग्दा आफ्नै घरघडेरी, जग्गाजमिन बिक्री गर्नुपरेको छ । कुनै लालचा नराखेर जनताको स्वार्थलाई केन्द्रमा राखेर १७÷१७ बर्षसम्म डेरा लिएर राजनीति गर्ने ब्यक्ति मै मात्रै हु जस्तो लाग्छ । पैसा कमाउनुभन्दा जनताका आवश्यकतालाई पुरा गर्नु नै ठुलो कुरा सम्झेर सक्रिय भएको छु । राजनीतिमा लागेर धेरैले कमाएका छन् तर मैले राजनीतिमा लागेर धेरै गुमाएको छु । अहिलेसम्म निस्वार्थ भएर राजनीति गरियो । अवका दिनमा पनि राजनीतिमा बिनास्वार्थ नै काम गर्छु ।
भर्खरै प्रतिनिधिसभा र प्रदेशसभा सदस्य निर्वाचन सकिएको छ । तीन वटा उस्तै उस्तै पार्टीमध्ये दुई वटा मिलेपछि अहिलेको नतिजा आउनु स्वभाविक पनि हो । समानुपातिकको नतिजा हेर्दा नेपाली काँग्रेस कमजोर छैन भन्ने नै देखाउछ । काँग्रेसभन्दा एमाले केही हजार भोटले मात्रै अगाडी छ । अव नेपाली काँग्रेसलाई कुनै ब्यक्तिले भन्दा पनि सबै नेता कार्यकर्ताले उत्तिकै जिम्मेबारीबोधका साथ अगाडी बढाउनुपर्छ । अहिले कसैलाई गल्ती र दोष देखाएर आफु चोखिने बेला होइन, अब कसरी सशक्त रुपमा लैजाने भन्ने नै हो । पार्टीले धेरै जिल्लाका सभापतिलाई प्रत्यक्षमा नै उम्मेदवार बनाएको छ । मैले पनि प्रत्यक्षमा नै निर्वाचनमा लड्ने चाहना गरेको थिए । तर पार्टीले समानुपातिकमा बस्न भनेपछि स्वीकारेको हुँ । अहिले समानुपातिकको मतगणना झण्डै सकिएको छ तर प्रत्यक्षमा निर्वाचन लड्न नपाएपनि समानुपातिकबाट छनौट गरेर नेपाली काँग्रेस पर्वतको सम्मान गर्नेमा म ढुक्क छु ।

सम्बन्धित समाचार

Leave a Reply

टाइप गरेर स्पेस थिच्नुहोस् र नेपाली युनिकोडमा पाउनुहोस। (Press Ctrl+g to toggle between English and Nepali OR just Click on the letter). अंग्रेजीमा टाइप गर्न "अ" मा थिच्नुहोस्।

*

भर्खरै view all

काँग्रेस केन्द्रीय सदस्य जोशीद्धारा स्वास्थ्य सामाग्री प्रदान

नेपाल फकाउँदै ओली

बिपि स्मृति भवनलाई काँग्रेस युवा नेता मल्लद्धारा ब्यक्तिगत पाँच लाख ५५ हजार

गाडीले किच्दा युवाको मृत्यु

पर्वत अस्पताललाई काँग्रेस नेता जोशीद्वारा स्वास्थ्य उपकरण हस्तान्तरण




About Sarathi news
Description goes here
NEPAL OFFICE

Address 1
Kathmandu, Nepal

977-0000000000